Λέγεται πως πήρε το όνομά του καθώς ήταν το αγαπημένο των Αμερικάνων τουριστών στην Ιταλία κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης. Προηγείται μεν του δείπνου και το προετοιμάζει αλλά ακόμα περισσότερο μας αρέσει γιατί σηματοδοτεί το ξεκίνημα της χαλάρωσης. Φρουτένια και πιπεράτα τυριά, πρώτης ποιότητας ελαιόλαδο, αγουρέλαιο, αρωματισμένο με βότανα ή και όχι, φρέσκα θαλασσινά και σπιτικές μαρμελάδες είναι μόνο μερικά από τα υλικά που θα μπορούσες να δεις σε ένα Aperitivo αλά ελληνικά. Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα αυτή τη φορά στη Φλωρεντία, η μίξη του βερμούτ με gin και, φυσικά μαζί με το Campari, έγινε το γνωστό και πολυαγαπημένο Negroni, δίνοντας ακόμα περισσότερες ευκαιρίες στους ντόπιους να απολαμβάνουν το Aperitivo τους με ένα Negroni.

ΠΩΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Η ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ

Περί τα 1800 και ενώ η Βενετία βρισκόταν υπό την εξουσία του αυστροισπανικού Οίκου των Αψβούργων, στρατιώτες ζητούσαν από τους Ιταλούς bartenders της εποχης ένα ελαφρύτερο ποτό, καθώς τα ιταλικά κρασιά τους φαίνονταν κάπως δυνατά σε αλκοολικους βαθμούς. Αρώματα βανίλιας, σαφράν και αψιθιάς (αλλιώς και αρτεμισίας) γέννησαν το βερμούτ για τους Τοσκανούς, που πλέον απολάμβαναν τη γλυκόπικρη και προπάντων οικονομικά προσιτή εμπειρία ποτού μετά την εργασία τους, αναβιώνοντας τη χαμένη ανάμνηση του ρωμαϊκού gustatio. Σε τέτοιες συναθροίσεις η ρωμαϊκή elit είχε την ευκαιρία για συζήτηση σε πιο χαλαρή ατμόσφαιρα.

Η «κόκκινη γραμμή» μεταξύ του ωφέλιμου και του καταστροφικού στρες και πώς δεν θα την περάσουμε

Ο Κιάκος προτείνει το «μισό» τζιν τόνικ ως ιδανικό ελαφρύ κοκτέιλ για τη μετάβαση από το μεσημέρι στο απόγευμα. Ο Δημήτρης Κιάκος προτείνει να το ταιριάξουμε με μια σκορδάτη μπρουσκέτα με μπλανσαρισμένα χόρτα και ψητή σαρδέλα καθώς η χαρακτηριστική πικράδα του κολακεύει το λιπαρό ψάρι. Τραγανές και ελαφρώς πικάντικες, με χρυσή, εθιστική κρούστα, πάνε γάντι με το βερμούτ. Αν συνοδεύεται από αναζωογονητικά ποτά και νόστιμες μπουκιές είναι ακόμα καλύτερο.

Amore Spritzeria, Νέος Κόσμος

Στον μικρό, αλλά ατμοσφαιρικό εσωτερικό χώρο με το όμορφο μπαρ, καθώς και στα τραπεζάκια του πεζοδρομίου, μπορείς να απολαύσεις εξαιρετικά spritz και ιταλικά aperitivo. Είναι στην οδό Λέκκα, κοντά στην παλιά Βουλή, μικροσκοπικό, αλλά πραγματικά πολύ παρείστικο και είναι ό,τι πρέπει για τις στιγμές που θέλεις να απολαύσεις χαλαρό ποτό με τους φίλους σου, όχι πολύ αργά, ίσως αμέσως μετά το γραφείο. Η πλατεία Αγίων Θεοδώρων είναι από τα αγαπημένα μου σημεία για έξοδο μετά το γραφείο ή πιο αργά το βράδυ στο κέντρο της Αθήνας, με τη γνωστή βερμουτερία της πόλης να είναι από τα στέκια που δεν αλλάζω με τίποτα. Tο Roof Top με ασυναγώνιστη πανοραμική θέα, είναι ένας αυτόφωτος προορισμός και ιδανικό σημείο για όποιον επιθυμεί να αποδράσει σε μια open-air όαση, περικυκλωμένη από το πράσινο και την αίσθηση ότι αγγίζεις τον καταγάλανο αθηναϊκό ουρανό. Παρέα με αυτά σερβίρει φυσικά aperitivo και πειραγμένα spritz, καθώς και διάφορα κοκτέιλ και κρασιά από τον ελληνικό αμπελώνα.

cosy ιταλικά εστιατόρια

Ο κατάλογός της περιλαμβάνει πλατό αλλαντικών και τυριών, pinsa σε διάφορες εκδοχές που εμπνέονται και από τις ελληνικές πρώτες ύλες, καθώς και μπρουσκέτες με ελληνικά τυριά, για το απαραίτητο τσιμπολόγημα. Και λέω «εύκολα», αφού βγάζει τραπεζάκια και στον πεζόδρομο με το κατάλληλο vibe για χαλαρές εξόδους και after office ποτά, αν και τα βράδια που ο καιρός το επιτρέπει ο πεζόδρομος γεμίζει σε πιο ορθάδικη κατάσταση. Εκκλησιαστικά κεριά και βυζαντινή γραμματοσειρά στο μενού, όλα εδώ τιμούν τον απέναντι προφήτη και η χοτ, φρέσκια spritzeria φαίνεται να κάνει κακό χαμό στο Παγκράτι. Γι’ αυτό, σου βρήκαμε τα πιο ωραία μαγαζιά με καλή μουσική, ωραία ατμόσφαιρα και κάτι στο ποτήρι που να αξίζει. Θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει και το πιο ανάλαφρο «ξαδερφάκι» του Negroni καθώς περιλαμβάνει τα ίδια υλικά πλην του τζιν που εδώ αντικαθιστάται με σόδα.

• Η Amore Spritzeria συνδυάζει Ιταλία και Ελλάδα σε ένα χαλαρό και πολύ γοητευτικό περιβάλλον.
• Η πλατεία Αγίων Θεοδώρων είναι από τα αγαπημένα μου σημεία για έξοδο μετά το γραφείο ή πιο αργά το βράδυ στο κέντρο της Αθήνας, με τη γνωστή βερμουτερία της πόλης να είναι από τα στέκια που δεν αλλάζω με τίποτα.
• Το aperitivo έχει φλερτάρει κι άλλες φορές με το αθηναϊκό κοινό, πλέον όμως δείχνει να απλώνει πιο βαθιές ρίζες.
• Οι προτάσεις είναι αμέτρητες, αφού το μη αλκοολούχο spritz ταιριάζει ιδανικά με αλμυρά snacks, αλλά και πιο εκλεπτυσμένες ή και γλυκές επιλογές.
• Εάν έχεις συνδέσει τη Νέα Φιλαδέλφεια μόνο με το Άλσος και την…

Μπορεί το Aperitivo που ξέρεις σήμερα να γεννήθηκε στο Τορίνο, αρκετοί όμως υποστηρίζουν ότι η αρχική μαγιά της ιδέας υπήρχε ήδη από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ένα κλασικό Aperitivo περιλαμβάνει fingerfood, τυριά, αλλαντικά, θαλασσινά, λαχανικά, μπρουσκέτες και άλλες μικρές λιχουδιές, που συνοδεύουν τα ποτά, μια non-alcoholic επιλογή, τα Spritz και τα low abv cocktails. Η ουσία και η ψυχή της εμπειρίας όμως, είναι οι άνθρωποι που την απολαμβάνουν.

Τι είναι αυτό που μας γοητεύει σε οτιδήποτε ρετρό;

Συνταγές και ιδέες για κοκτέιλ και ταιριαστά συνοδευτικά που ανοίγουν την όρεξη για aperitivo και καλοκαίρι. Στην Ελλάδα βρίσκεις τόσες πολλές, διαφορετικές και μεστές γεύσεις όσες και τα χωριά μας, τα νησιά και τα βουνά μας. Σίγουρα η εμπειρία ενός αυθεντικού ιταλικού Aperitivo είναι μοναδική, όμως οι γεύσεις και η δημιουργικότητα δεν γνωρίζουν σύνορα, ειδικά όταν υπάρχουν άνθρωποι με πηγαία ανάγκη για εξερεύνηση νέων γευστικών προτάσεων. Παντού στον Κόσμο σερβίρουν Aperitivo είτε στην πιο παραδοσιακή του μορφή είτε σε πιο international ύφος, συνδυασμένο με fine drinking προτάσεις.

Δεν περιέχουν πολύ αλκοόλ, είναι συνήθως από λίγο έως πολύ πικρά και έχουν ως στόχο να σου ανοίξουν την όρεξη. Ίσως σε κάποιες συνταγές τα βρεις με αγγούρι, ίσως βέβαια να περιέχουν και έντονα τη γέυση του πορτοκαλιού, όπως κι αν τα εντοπίσεις στην πόλη, το σίγουρο είναι πως θα αγαπήσεις τα spritz των παρακάτω μαγαζιών. Φημίζονται για την ιδιαίτερη γεύση τους, τείνουν να έχουν έντονο κόκινο χρώμα ή να στολίζονται με λουλουδάκια. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣΜαρτίνι με μανιτάρι ή ντομάτα; Τα νέα κοκτέιλ της Αθήνας έχουν λαχανικά!

Γιατί κάναμε αυτό το αφιέρωμα; Διότι πλέον και οι Αθηναίοι πίνουν απεριτίβο και αυτή η ώρα λίγο πριν το δείπνο αλλά μετά το γραφείο, αποτελεί την ιδανική στιγμή για έξοδο. Η γεύση του ενισχυμένου κρασιού επικρατεί αλλά εξακολουθεί να είναι ένα φρέσκο, αναζωογονητικό ποτό, αρκετά «ξεκάθαρο» ωστέ να μπορέσει να σταθεί χωρίς πρόβλημα δίπλα σε ένα πιο πλούσιο σνακ, όπως το flatbread με μελιτζάνα, καπνιστό τυρί μετσοβόνε και καραμελωμένα κρεμμύδια. To Fifty-Fifty Martini (ή αλλιώς Μαρτίνι 50/50) είναι μία από τις πιο διάσημες παραλλαγές του κλασικού κοκτέιλ, με χαμηλότερο ποσοστό αλκοόλ και ίσα μέρη τζιν και βερμούτ. H ιταλική συνήθεια που παίρνει το όνομά της από το λατινικό «aperire», δηλαδή αυτό που ανοίγει την όρεξη, δεν έχει να κάνει μόνο με το φαγητό.

Αν ήτανε χρώμα θα ήταν ουράνιο τόξο, αν ήταν άρωμα θα ήταν ένα που σου φτιάχνει τη διάθεση και σε κάνει να αισθάνεσαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου, αν ήταν αίσθημα, θα ήταν αυτό της αγκαλιάς, της φιλίας,… Αν κάτι μας διδάσκουν τα καλοκαίρια στην πόλη (δεδομένου ότι αδειάζει και αποσυμφορίζεται), είναι ότι η Αθήνα είναι πανέμορφη… Η νέα άφιξη του κέντρου που άνοιξε τέλη Μαΐου στην Πολυκλείτου, σε μια γειτονιά που παραδοσιακά λειτουργούσαν και λειτουργούν πλήθος από υφασματάδικα, δανείζεται το όνομά του από το περιβάλλον του (nastro στα ιταλικά είναι η κορδέλα) και εμπνέεται από τα retro αυτά vibes και στον χώρο του, με μια casual απλότητα, προσεγμένες διακοσμητικές λεπτομέρειες όπως τα βινύλια, τα βάζα και μικρά φυτά, τα αυθεντικά δομικά στοιχεία του κτιρίου από τον 19ο αιώνα αλλά και μια εντυπωσιακή μπάρα. Οι Ιταλοί – πρωτοπόροι της γαστρονομίας, της dolce vita και των gelato – πέραν αυτών σύστησαν στην ανθρωπότητα άλλη μια μαγική συνήθεια, κι αυτή δεν είναι άλλη από το απογευματινό, χαλαρωτικό aperitivo. Και πραγματικά brunch παλαιο φαληρο σ' ένα τόσο όμορφο περιβάλλον κρατώντας ένα ποτήρι κρασί ή απεριτίβο στο χέρι και δοκιμάζοντας διάφορα συνοδευτικά από τα χέρια του Νίκου Ντιναπόγια, ο καθένας θα πειθόταν ότι όλα μπορούν να πάνε καλύτερα. Λίγο πιο πίσω από το Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς, υπάρχει το Felicita και όταν βρίσκομαι στην περιοχή είναι σαν κοινό μυστικό ότι θα σταματήσω για ένα spritz.